ទឹក គឺជាធនធានកើតឡើងវិញដ៏មានសារៈសំខាន់។ វាចាំបាច់សម្រាប់ទ្រទ្រង់ជីវិតលើផែនដីមនុស្សក៏ត្រូវការចាំបាច់សម្រាប់បរិភោគ និងប្រើប្រាស់ក្នុងវិស័យផ្សេងៗទៀតជាច្រើនផងដែរ។ ទឹកសាបដែលមនុស្សប្រើប្រាស់មានប្រភពពីរគឺ ទឹកក្នុងដី និងទឹកលើផ្ទៃដី។
ទឹកលើផ្ទៃដី ជាកំណកអាកាសដែលមិនជ្រាបចូលក្នុងដីឬមិនត្រឡប់ចូលក្នុងបរិយាកាសវិញតាមរយៈរំហួតឬរំភាយចំហាយទឹក។ ដៃទន្លេ ជាខ្សែទឹកតូចៗដែលហូរចូលទៅក្នុងផ្លូវទឹកធំមួយ។ អាងរងទឹកភ្លៀង ឬទីជម្រាល ជាតំបន់ដែលមានលំហូរឆ្លងកាត់ទៅក្នុង ទន្លេ បឹង ស្ទឹង ឬអូរ។ ខ្សែចែកទឹក អាងរងទឹកភ្លៀងមួយត្រូវបានចែកដាច់ពីអាងរងទឹកភ្លៀងមួយទៀត ដោយតំបន់មួយ ហៅថាខ្សែចែកទឹក។ បឹងគឺជាអាងទឹកនៅលើទ្វីបដែលមានទំហំពីតូចដល់ធំហើយមានផ្ទៃលើហួតចូលទៅក្នុងបរិយាកាស។
ទឹកក្នុងដី គឺជាកំណកអាកាសដែលធ្លាក់មកលើផ្ទៃដីហើយជ្រាបចូលទៅក្នុងដីតាមរយៈប្រលោះ ឬប្រហោងដី និងតាមប្រហោងប្រលោះសិលាក្នុងសំបកផែនដីរួចស្តុកទុកនៅក្នុងប្រហោងនិងស្នាមប្រេះនានានៅក្រោមដី។ ដង្ហើមទឹក គឺជាស្រទាប់សិលាឆ្អែតទឹក ឬជាស្រទាប់ដែលមានកំទេចកំណធូរដែលមានប្រហោងពោរពេញទៅដោយទឹកឬជាស្រទាប់សិលាដែលស្តុកទឹក និងអាចឱ្យទឹកហូរក្នុងដីបាន។ ទឹកក្នុងដី ចែកជាពីតំបន់គឺ តំបន់ខាងលើជា តំបន់មិន ឆ្អែតទឹកជាទូទៅតំបន់នេះមិនមានទឹកចេញទាំងស្រុងទេ។ សិលា និងដីនៃតំបន់នេះជ្រាបទឹក បន្ទាប់ពីភ្លៀងធ្លាក់ភ្លាមៗទឹកជ្រាបចុះក្រោមកាន់តែជ្រៅហើយប្រមូលផ្ដុំនៅក្នុងតំបន់មួយហៅថា តំបន់ឆ្អែតទឹក។ នៅចន្លោះរវាងភាគល្អិតនៃសិលាបានបំពេញដោយទឹក។ តំបន់ទាំងពីរនេះជួបគ្នាបង្កើតបានជាព្រំដែនក្នុងដីហៅថា នីវ៉ូទឹកក្នុងដី។
ទន្លេមេគង្គមានប្រភពមកពីខ្ពង់រាបទីបេនៃប្រទេសចិន ជាទន្លេវែងជាងគេទី 12 ក្នុងពិភពលោក។ ទន្លេមេគង្គ មានសារៈសំខាន់ដូចជា ហូរនាំដីល្បាប់ដែលមានជីជាតិមកចាក់នៅតំបន់ទំនាបដែលនៅសងខាងទន្លេជាផ្លូវសំរាប់នាវាចរណ៍ជាតំបន់នេសាទ និងជាកន្លែងសាងសង់វារីអគ្គីសនី។ ទន្លេនេះហូរកាត់ប្រទេស ៥ គឺ ភូមា ឡាវ ថៃ កម្ពុជា និងវៀតណាម មានប្រវែង 4200km ។
ទឹកមានសារៈសំខាន់សំរាប់ប្រើប្រាស់ដូចជា
• ការប្រើប្រាស់នៅក្នុងគេហដ្ឋាន
• វិស័យកសិកម្ម
• វិស័យឧស្សាហកម្ម
• វិស័យថាមពល
• វិស័យគមនាគមន៍
• និងវិស័យទេសចរណ៍។