លោក អាល់ហ្វ្រេដ វេសេនឺ ជាជនជាតិអាឡឺម៉ង់បានបង្កើតសម្មតិកម្មថា ទ្វីបធ្វើចលនា។ គាត់បានប្រមូលភស្ដុតាងពីកន្លែងជាច្រើនដើម្បីគាំទ្រឹស្ដីទ្វីបរសាត់របស់គាត់ គឺគាត់បានសិក្សាពីលក្ខណៈដី ផូស៊ីល និងការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ។
នៅពេលលោក វេសេនឺបាន ផ្គុំផែនទីទ្វីបអាព្រិចជាមួយនឹងផែនទីទ្វីបអាមេរិចខាងត្បូង។ គាត់កត់សម្គាល់ឃើញថាឆ្នេរទ្វីប និងជួរភ្នំនៅទ្វីបទាំងពីរហាក់ដូចជាមានភាពស៊ីគ្នា។ ចំណែកស្រទាប់ធ្យូងថ្មនៅទ្វីបអឺរ៉ុបស៊ីគ្នា និងស្រទាប់ធ្យូងថ្មនៅអាមេរិចខាងជើង។
ផូស៊ីល ជាស្លាកស្នាមនៃបុរេសារពាង្គកាយដែលបានបន្សល់ទុកនៅក្នុងសិលា។ គេរកឃើញផូស៊ីលក្លូសុបតឺរីនៅអាមេរិកខាងត្បូង អូស្រ្តាលី ឥណ្ឌា និង អង់តាក់ទិច។ ល្មូនទឹកសាបមានឈ្មោះថា មេសូរុស និងលីស្ដ្រូសូរុស ត្រូវបានគេរកឃើញផូស៊ីលនៅទ្វីបពីរ ឆ្ងាយដាច់ពីគ្នាដែលខ័ណ្ឌដោយសមុទ្រទឹកប្រៃដែលគេគិតថាវាមិនអាចហែលឆ្លងរួច។
ផូស៊ីលរុក្ខជាតិតំបន់ត្រូពិចត្រូវបានគេរកឃើញនៅកោះស្ពឺតបឺចេនក្នុងមហាសមុទ្រអាកទិច។ កោះនេះត្រូវតែមានអាកាសធាតុក្ដៅល្មមនៅពេលរុក្ខជាតិរស់នៅ ដូច្នេះលោកសន្និដ្ឋានថា ស្ពឺតបឺចេនត្រូវតែស្ថិតនៅជិតអេក្វាទ័រកាលពីអតីតកាល។
ទ្រឹស្តីគម្លាតបាតសមុទ្រ ជាភស្តុតាងដែលបានគាំទ្រគំនិតដំបូងរបស់លោក វេសេនឺ ថាទ្វីបធ្វើចលនាដែលបង្កើតឡើងដោយលោក ហារី ហេស ជាធរណីវិទូជនជាតិអាមេរិក។ គម្លាតបាតសមុទ្របានចាប់ផ្តើម។ នៅឯទ្រនុងកណា្តលមហាសមុទ្រតាមបណ្តោយស្នាមប្រេះក្នុងសំបកមហាសមុទ្រ។ នៅតាមបណ្ដោយទ្រនុងនេះរូបធាតុរលាយនៅជម្រៅ 3km ដល់ 4km ខាងក្រោមផ្ទៃដីផ្ទុះឡើងពេលជាមួយគ្នានេះសិលាចាស់ជាងក៏ធ្វើចលនាដែរ។ ដើម្បីបញ្ជាក់ថាមានគម្លាតបាតសមុទ្រអ្នកវិទ្យាសាស្រ្តបានប្រើប្រាស់ភស្តុតាងដូចជា ភស្ដុតាងរូបធាតុរលាយភស្តុតាងស្រទាប់មេដែក និងភស្ដុតាងនៃការខួងគំរូសិលា។
ទ្រឹស្តីផ្លាកតិចតូនិច ជាទ្រឹស្តីដែលពន្យល់ថាមណ្ឌលថ្មរបស់ផែនដីបានប្រេះបែកជាផ្លាកតិចតូនិចយ៉ាងច្រើន និងធ្វើចលនាលើមណ្ឌលខាប់។ អ្នកវិទ្យាសាស្រ្តបានរកឃើញកម្លាំងបីដែលធ្វើឱ្យផ្លាកតិចតូនិចមានចលនាគឺ កម្លាំងទ្រនុងរុញ កម្លាំងរង្វល់ និងកម្លាំងទំនាញនៃមណ្ឌលថ្ម។
